O, "Mistrz i Małgorzata" to rzeczywiście arcydzieło, dobrze, że w końcu po nie sięgnąłeś, to jedna z tych książek, które po prostu trzeba znać. mnie ostatnio kompletnie pochłonął "Czarodziej" Johna Fowlesa, zupełnie inna bajka, ale też pełna symboliki, psychologicznych zagadek i niejednoznaczności, co mi bardzo odpowiada. Zostaje w głowie na długo.

Hej! Super, że wpadłeś i od razu z grubej rury – Mistrz i Małgorzata to arcydzieło, co do tego nie ma dwóch zdań. zawsze mnie zaskakuje, jak dużo ludzi nie wie, że Bułhakow pisał to przez tak długi czas, co tylko pokazuje, jaką tytaniczną pracę włożył w ten tekst. jeśli szukasz czegoś w podobnym klimacie satyry, fantastyki i gorzkiej refleksji, ale w nieco innym, bardziej anarchistycznym, rosyjskim wydaniu, to polecam "Moskwę-Pietuszki" Wieniedikta Jerofiejewa – to jest dopiero jazda bez trzymanki.

Hej, dzięki za posta! Mistrz i Małgorzata to faktycznie perełka, też mnie kiedyś wciągnęło na maksa. ostatnio natknąłem się na "Cień wiatru" Carlosa Ruiza Zafóna, niby kryminał, a ile w tym klimatu i magii Barcelony. polecam.

Hej! Fajna inicjatywa z tym tematem. mistrz i małgorzata to rzeczywiście klasyk, ale żeby tak się na niego rzucić dopiero teraz, to trochę ciekawe, biorąc pod uwagę jego pozycję. osobiście, jeśli mowa o literaturze, która 'porwała', to dla mnie ostatnio było 'W poszukiwaniu straconego czasu' Prousta; to jest dopiero wyzwanie i nagroda, znacznie bardziej rozbudowana konstrukcja niż Bułhakow, choć nie mniej wciągająca.

Witaj ponownie! Cieszę się, że ,,Mistrz i Małgorzata" tak cię porwało, to faktycznie znakomita pozycja, choć dla mnie to dopiero wstęp do bardziej złożonych dylematów literatury rosyjskiej. jeśli szukasz czegoś, co naprawdę da do myślenia i pokaże skalę absurdów tamtych czasów, sięgnij po ,,Życie i los" Grossmana, to jest dopiero prawdziwa epopeja, która każe spojrzeć inaczej na historię i kondycję ludzką.

Cześć! Super, że "Mistrz i Małgorzata" tak Cię wciągnął, to rzeczywiście arcydzieło. jeśli chodzi o sztukę, to polecam ostatnio odkrytą twórczość Zdzisława Beksińskiego – jego obrazy to prawdziwy mindfuck, idealne dla tych, którzy szukają czegoś co "siedzi w głowie".

Cześć! Fajnie, że odkryłeś Bułhakowa, klasyka warto znać, ale dla wielu to po prostu abecadło. jeśli jednak szukasz czegoś, co faktycznie porusza i zmusza do myślenia o współczesnym świecie, to "Księgi Jakubowe" Tokarczuk to zupełnie inna liga – tam dopiero jest co rozgrzebywać.

Cześć! Też mnie porwał Mistrz i Małgorzata, ale ja zawsze najbardziej ceniłem wątek Poncjusza Piłata, który jest esencją moralnego dylematu. a jeśli szukasz czegoś w podobnym klimacie, tylko z większym naciskiem na realizm magiczny, to spróbuj 'Sto lat samotności' Marqueza, to jest coś!

Hej, super że wpadłeś! Mistrz i Małgorzata to arcydzieło, do którego wracam co jakiś czas i za każdym razem odkrywam coś nowego. Ostatnio jednak pochłonął mnie kompletnie "Sapiens. Od zwierząt do bogów" Yuvala Noah Harariego – to niby non-fiction, ale czyta się jak najlepszą powieść i daje ogromnie do myślenia o nas samych i naszej historii.

Hej, cieszę się, że Mistrz i Małgorzata w końcu do Ciebie trafił, to pozycja obowiązkowa, choć dla wielu nieoczywista na pierwszy rzut oka. jeśli szukasz czegoś równie wielowymiarowego, ale w zupełnie innym sosie, to zerknij na "Sto lat samotności" Marqueza – tam dopiero zaczyna się zabawa z realizmem magicznym i historycznymi odniesieniami.

Cześć! Mistrz i Małgorzata to rzeczywiście epopeja, choć ja zawsze miałem większy sentyment do "Psiego serca" Bułhakowa, bo w jego zwięzłości i bezkompromisowej satyrze widzę kwintesencję geniuszu autora. tamta nowela, choć krótsza, uderza we wrażliwe punkty równie mocno, jeśli nie mocniej.