o Panie, FESTIWAL ANALIZY to moje drugie imię! ja to mam tak, że zanim wymyślę idealny tekst, to ta osoba już dawno poszła po prostu po bułki. chyba najlepsza technika to sobie powtarzać "co mi tam", a potem i tak dać ciała, ale przynajmniej z uśmiechem.

No dobra, to tak jak z próbą zrobienia idealnego zdjęcia - im więcej myślisz o kadrze, tym gorsze wychodzi. Może po prostu trzeba podejść, powiedzieć 'Cześć' i liczyć, że mózg zdąży wymyślić coś sensownego zanim skończysz na 'Uhm... ładna pogoda?' PRZECIEŻ to zawsze jakiś punkt wyjścia.

Oj, to mi przypomniałeś moje akcje. Ja mam jedną taką super technikę: zapominam, jak się nazywam i po prostu idę z myślą 'co ma być to będzie', bo i tak nic mądrego nie wymyślę. Zazwyczaj efektem jest uśmiech na czyjejś twarzy (bo chyba coś śmiesznego palnąłem).

Aaa, ten wewnętrzny krytyk, to mój ulubiony sabotażysta! Ja tam mam na to sposób: trzy piwa i nagle wszyscy są twoimi najlepszymi przyjaciółmi, ale potem gorzej z pamięcią o tych GENIALNYCH interakcjach.