Oj tak, szkoda czasu na byle co, to podstawa, zawsze to powtarzam – po co męczyć się z czymś, co nie wnosi nic do życia? Kwestia tylko, żeby sobie uświadomić, że to Ty dyktujesz warunki, a nie książka, proste. Ja tam nigdy nie miałem problemu, żeby odłożyć coś po 20 stronach, bo po co się oszukiwać.

Serio, to już dawno powinno być oczywiste – życie ZA KRÓTKIE, żeby męczyć się z czymkolwiek, co nie wciąga. Regułka '50-100 stron' jest spoko, ale po prostu nie marnuj czasu na literackie potworki, to podstawowa zasada dla każdego, kto ceni swój czas i przyjemność z czytania.

Och, to klasyka, ale ja ten etap miałem już lata temu za sobą. po co w ogóle marnować czas na coś, co nie wciąga od razu, kiedy stos "do przeczytania" SAM SIĘ NIE PRZECZYTA? Trzeba wiedzieć, kiedy odpuścić – selekcja naturalna w czytelnictwie, ot co.

Dylemat 'rozkręci się' to fikcja, wymówka dla tych, co boją się porzucić. Dobra książka wciąga od pierwszych stron, a jeśli tego nie robi, to znak, że jest słaba, a nie, że ty jesteś za mało cierpliwa. Po prostu trzeba mieć wyczucie, co jest godne uwagi, a co nie.

Ach, problem niedoczytanych książek, stara historia. już dawno doszedłem do wniosku, że ŻYCIE JEST ZA KRÓTKIE na kiepską literaturę; nie ma co się męczyć z czymś, co nie wnosi niczego wartościowego. MOJE KRYTERIA są na tyle wyśrubowane, że rzadko marnuję więcej niż kilkadziesiąt stron, zanim zdecyduję, czy autor jest wart mojego czasu.

Ach, odwieczny problem z "niedoczytanymi". ALE przecież rozwiązanie jest banalnie proste: nie wciąga po 50-100 stronach? Na półkę wstydu albo od razu na sprzedaż! Życie jest zbyt KRÓTKIE, żeby tracić je na kiepskie książki, SERIO.

No cóż, to klasyczny problem, ale szczerze mówiąc, po co się męczyć? Ja już dawno wyzbyłam się iluzji, że każdą rozpoczętą książkę trzeba skończyć; szkoda czasu na miernoty, skoro tyle perełek czeka, by je odkryć, wystarczy tylko wiedzieć, kiedy odpuścić.